Μην ξεχνάμε, μέσα στο Πολυτεχνείο, αυτή κυμάτιζε!

 Η εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν η τέταρτη αντίδραση κατά της Χούντας. Τις διαδηλώσεις στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου (3 Νοεμβρίου 1968) όπως και σ’ αυτήν του εθνικού μας ποιητή και βραβευμένου με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας (1963), Γιώργου Σεφέρη (22 Σεπτεμβρίου 1971), διαδέχθηκε η κατάληψη της Νομικής Σχολής Αθηνών (Φεβρουάριος 1973).

Μπορεί η Χούντα να μην έπεσε από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, όμως θεωρείται κορυφαία πράξη αντιδικτατορικής ενότητας υπό τη σκέπη της ελληνικής σημαίας. Μην ξεχνάμε, μέσα στο Πολυτεχνείο, αυτή κυμάτιζε!

Σπύρος Παν. Κανελλόπουλος
Διαχειριστής ιστολογίου «Βούλομαι, εκφράζομαι και έτσι υπάρχω!»

--------------------------------------------------------------------------------

 Δείτε κι εδώ:  agras1907.blogspot.com/search/label/Πολυτεχνείο

Διαδώστε την ανάρτηση σε φίλους και γνωστούς.

Ο Μίκης, ο Σεφέρης, η «άνω τελεία» και ο Γιώργος Μούτσιος…

 

 

1η Απριλίου 1955 - Μια λησμονημένη εθνική επέτειος

    Ο τελευταίος χρονικά εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας που αφύπνισε και συντάραξε τον Ελληνισμό είναι παραδομένος στη λήθη. «Τώρα καλύτερα να λησμονήσουμε πάνω σε τούτα τα χαλίκια / δε φελά να μιλάμε».  Οι στίχοι από το εμβληματικό ποίημα «Σαλαμίνα της Κύπρος» του Γεωργίου Σεφέρη, καίτοι δημοσιευθέν τον Νοέμβριο του 1953, στο φούντωμα δηλαδή του αντιαποικιοκρατικού ενόπλου αγώνα εναντίον του Βρετανικού Στέμματος, απηχούν την τωρινή αμείλικτη πραγματικότητα. Το οθνείο πρωταπριλιάτικο ψέμα ειδοποιεί κυριαρχικά την ημέρα η εθνική μνήμη τρωθείσα, η εφηβική θυσία αδικαίωτη.